کلام خدا

رساله دوم تیموتائوس فصل ۳ آیه‌های ۱۶ و ۱۷: ۱۶ تمامی کتبِ مقدّس الهام خداست و برای تعلیم و تأدیب و اصلاح و تربیت در پارسایی سودمند است،  ۱۷ تا مرد خدا به کمال برای هر کارِ نیکو تجهیز گردد.

یوحنا  فصل ۱۷ آیه ۱۷: ۱۷ آنان را در حقیقت تقدیس کن؛ کلام تو حقیقت است.

اشعیاء  فصل ۸ آیه ۲۰: ۲۰ به شریعت و به شهادت روی نمایید! اگر مطابق این کلام سخن نگویند، ایشان را طَلیعه‌ای نیست.

رساله اول به قرنتیان فصل ۱۰ آیه ۱۱: ۱۱ این امور چون نمونه بر آنان واقع گردید و نوشته شد تا عبرتی باشد برای ما که در زمانی به سر می‌بریم که غایتِ  همۀ اعصار تحقق یافته است.

یوحنا  فصل ۵ آیه‌های ۳۹ تا ۴۰: ۳۹ شما کتب مقدّس را می‌کاوید، زیرا می‌پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می‌دهند. ۴۰ امّا نمی‌خواهید نزد من آیید تا حیات یابید.

مزامیر فصل ۱۱۹ آیه‌های ۸۱ تا ۱۳۶: ۸۱ جان من برای نجاتِ تو مدهوش گشته، اما به کلام تو امیدوارم. ۸۲ دیدگانم در انتظارِ وعدۀ تو کم‌سو شده؛می‌پرسم: «پس کی مرا تسلی خواهی داد؟» ۸۳ هرچند مانند مَشکی فرسوده در دودم، اما فرایض تو را از یاد نبرده‌ام! ۸۴ خادمت تا به کِی منتظر بماند؟کی آزاردهندگانم را داوری خواهی کرد؟ ۸۵ متکبران برایم چاله‌ها کنده‌اند، که بر خلاف شریعت توست. ۸۶ فرمانهای تو جملگی قابل اعتماد است؛ به ناحق آزارم می‌دهند؛ یاری‌ام فرما! ۸۷ نزدیک بود مرا از روی زمین نیست گردانند، اما احکام تو را ترک نگفتم. ۸۸ بر حسب محبت خود مرا زنده بدار، تا شهادات دهان تو را نگاه دارم. ۸۹ خداوندا، کلام تو جاودانه در آسمانها استوار است. ۹۰ امانت تو نسل اندر نسل است، تو زمین را بنیان نهادی، و پابرجا می‌ماند. ۹۱ آنها به حکم تو تا به امروز برقرارند، زیرا همه چیز در خدمت توست. ۹۲ اگر شریعت تو مایۀ لذت من نمی‌بود، همانا در مصیبت خود هلاک می‌شدم! ۹۳ احکام تو را هرگز از یاد نمی‌برم، زیرا به واسطۀ آنها مرا زندگی بخشیدی! ۹۴ من از آن تو هستم؛ پس نجاتم ده! زیرا جویای احکام تو بوده‌ام. ۹۵ شریران منتظرند تا مرا هلاک کنند، اما من به شهادات تو می‌اندیشم. ۹۶ برای هر کمالی حدی می‌بینم، اما فرمان تو بی‌نهایت وسیع است! ۹۷ شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم! تمامی روز تفکر من است. ۹۸ فرمان تو مرا از دشمنانم حکیم‌تر می‌سازد، زیرا که همواره نزد من است. ۹۹ از همۀ آموزگارانم خردمندتر گشته‌ام، زیرا که در شهادات تو تأمل می‌کنم. ۱۰۰ از ریش‌سپیدان فهیم‌تر شده‌ام، زیرا که احکام تو را نگاه می‌دارم. ۱۰۱ پای خود را از هر راه بد بازداشته‌ام، تا کلام تو را نگاه دارم. ۱۰۲ از قوانین تو روی نمی‌گردانم، زیرا تو خودْ مرا تعلیم داده‌ای. ۱۰۳ کلام تو به مذاقم چه شیرین‌است، و به دهانم از عسل شیرین‌تر! ۱۰۴ از احکام تو فهم را کسب می‌کنم، از این رو از هر راه دروغ بیزارم! ۱۰۵ کلام تو برای پاهای من چراغ، و برای راه من نور است. ۱۰۶ سوگند خورده و آن را استوار ساخته‌ام، که قوانین عادلانۀ تو را نگاه دارم. ۱۰۷ بسیار مصیبت کشیده‌ام؛ بر حسب کلامت، خداوندا، مرا زنده ساز. ۱۰۸ خداوندا، هدایای اختیاریِ دهان مرا منظور فرما، و قوانین خود را به من بیاموز! ۱۰۹ من همیشه جان در کف دارم، اما شریعت تو را فراموش نمی‌کنم. ۱۱۰ شریران برایم دام گسترده‌اند، اما من از احکام تو دور نشده‌ام. ۱۱۱ شهادات تو را تا به ابد میراث خویش ساخته‌ام، زیرا آنها خوشیِ دلِ من است! ۱۱۲ دل خود را به حفظ فرایض تو مایل ساخته‌ام، تا به ابد و تا به آخر.۱۱۳ از مردمانی که سرسپرده نیستند کراهت دارم، اما شریعت تو را دوست می‌دارم. ۱۱۴ تو پناهگاه و سپر من هستی، بر کلامت امید بسته‌ام. ۱۱۵ ای بدکاران از من دور شوید، تا فرمانهای خدایم را نگاه دارم! ۱۱۶ بر حسب وعده‌ات دست مرا بگیر تا زنده بمانم، و در امید خود سرافکنده نشوم! ۱۱۷ از من حمایت کن تا نجات یابم، و فرایض تو را همواره مد نظر بدارم. ۱۱۸ تو آنان را که از فرایض تو گمراه می‌شوند حقیر می‌شماری؛ زیرا فریبکاریِ آنها بیهوده است. ۱۱۹ تو همۀ شریرانِ زمین را چون تُفاله به دور می‌افکنی؛ از همین رو شهادات تو را دوست می‌دارم. ۱۲۰ از ترس تو موی بر تنم راست شده است؛ از داوریهای تو هراسناکم. ۱۲۱ به عدل و داد عمل کرده‌ام؛ مرا به ستم‌کنندگانم وامگذار. ۱۲۲ خیریت خادم خود را ضامن شو، و مگذار متکبران بر من ستم کنند. ۱۲۳ دیدگانم از انتظار برای نجات تو تار گشته، از انتظار برای وعدۀ عدالت تو! ۱۲۴ با خدمتگزار خویش مطابق محبت خود رفتار کن، و فرایض خود را به من بیاموز! ۱۲۵ من خادم توام، مرا بصیرت عطا فرما تا شهادات تو را درک کنم! ۱۲۶ وقت آن رسیده که خداوند عمل کند، زیرا شریعت تو را زیر پا نهاده‌اند. ۱۲۷ بنابراین، فرمانهای تو را دوست می‌دارم، بیشتر از طلا، بیشتر از طلای ناب. ۱۲۸ از این رو، احکام تو را جملگی راست می‌دانم، و از هر راه نادرست بیزارم! ۱۲۹ شهادات تو شگفت‌انگیز است، از این رو، جان من آنها را نگاه می‌دارد. ۱۳۰ باز شدن کلام تو نور می‌بخشد، و ساده‌لوحان را فهیم می‌گرداند. ۱۳۱ دهان خود را گشوده، لَه لَه می‌زنم، زیرا که مشتاق فرمانهای تو هستم! ۱۳۲ بر من نظر کن و مرا فیض عطا فرما، بنا به رسم خود در حق دوستداران نام خویش. ۱۳۳ گامهای مرا در کلام خود استوار فرما، تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد. ۱۳۴ مرا از ظلم انسان رهایی ده، تا احکام تو را نگاه دارم. ۱۳۵ روی خود را بر خادم خویش تابان ساز، و فرایض خود را به من بیاموز! ۱۳۶  نهرهای آب از دیدگانم جاری است، زیرا که شریعت تو را نگاه نمی‌دارند. 

رساله به عبرانیان فصل ۴ آیه ۱۲: ۱۲ زیرا کلام خدا زنده و مؤثر است و بُرنده‌تر از هر شمشیر دو دم، و چنان نافذ که نَفْس و روح، و مفاصل و مغزِ استخوان را نیز جدا می‌کند، و سنجشگر افکار و نیّتهای دل است.

رساله دوم پطرس فصل ۲ آیه‌های ۲۰ تا ۲۱: ۲۰ زیرا آنان که با شناخت خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح، از فساد دنیا رَستند، اگر باز بدان گرفتار و مغلوب آیند، سرانجامشان بدتر از آغاز خواهد بود. ۲۱ بهتر آن می‌بود که از آغاز، راه پارسایی را نمی‌شناختند، تا اینکه پس از شناختن، از حکم مقدّسی که بدیشان سپرده شد، روی برتابند.

رساله اول به قرنتیان فصل ۲ آیه‌های ۹ تا ۱۴: ۹ چنانکه آمده است: «آنچه را هیچ چشمی ندیده، هیچ گوشی نشنیده، و به هیچ اندیشه‌ای نرسیده، خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است.» ۱۰ زیرا خدا آن را توسط روحِ خود بر ما آشکار ساخته، چرا که روحْ  همه چیز، حتی اعماق خدا را نیز می‌کاود. ۱۱ زیرا کیست که از افکار آدمی آگاه باشد، جز روح خود او که در درون اوست؟ بر همین قیاس، فقط روح خداست که از افکار خدا آگاه است. ۱۲ ولی ما نه روح این دنیا، بلکه روحی را یافته‌ایم که از خداست تا آنچه را خدا به ما عطا کرده است، بدانیم. ۱۳ و از همین سخن می‌گوییم، آن هم نه با کلماتی که آموختۀ حکمت بشری باشد، بلکه با کلماتی که روح می‌آموزد؛ و بدین‌سان حقایق روحانی را با کلمات روحانی بیان می‌کنیم. ۱۴ امّا انسان نفسانی امور مربوط به روح خدا را نمی‌پذیرد زیرا در نظرش جهالت است، و قادر به درکشان نیست، چرا که قضاوت درست دربارۀ آنها تنها از دیدگاهی روحانی میسّر است.

لوقا فصل ۲۴ آیه‌های ۲۷ و ۴۴: ۲۷ سپس از موسی و همۀ انبیا آغاز کرد و آنچه را که در تمامی کتب مقدّس دربارۀ او گفته شده بود، برایشان توضیح داد. ۴۴ آنگاه به ایشان گفت: «این همان است که وقتی با شما بودم، می‌گفتم؛ اینکه تمام آنچه در تورات موسی و کتب انبیا و مزامیر دربارۀ من نوشته شده است، باید به حقیقت پیوندد.»

اعمال رسولان فصل ۱۷ آیه ۱۱: ۱۱ اینان از مردمان تَسالونیکی نجیب‌تر بودند، زیرا پیام را با اشتیاق پذیرفتند و هر روز کتب مقدّس را بررسی می‌کردند تا ببینند آیا براستی چنین است.

امثال سلیمان فصل ۳۰ آیه‌های ۵ تا ۶: ۵ «هر سخن خدا پیراسته است؛ او کسانی را که به وی پناه می‌برند، سپر است. ۶ به سخنان او میفزا، و گرنه تو را توبیخ خواهد کرد و خود را دروغگو خواهی نمود.

رساله اول به تسالونیکیان فصل ۲ آیه ۱۳: ۱۳ نیز ما خدا را پیوسته شکر می‌گوییم که شما به هنگام پذیرفتن کلام خدا، که از ما شنیدید، آن را نه چون سخنان انسان، بلکه چون کلام خدا پذیرفتید، چنانکه براستی نیز چنین است؛ همان کلام اکنون در میان شما که ایمان دارید، عمل می‌کند.

مکاشفه یوحنا فصل ۲۲ آیه‌های ۱۸ تا ۱۹: ۱۸ من به هر کس که کلام نبوّت این کتاب را می‌شنود هشدار می‌دهم که اگر کسی چیزی بدان بیفزاید، خدا بلاهای نوشته شده در این کتاب را بر او خواهد افزود. ‍ ۱۹ و اگر کسی از کلام نبوّت این کتاب چیزی کم کند، خدا او را از درخت حیات و از شهر مقدّس، که در این کتاب دربارۀ آنها نوشته شده است، بی‌نصیب خواهد ساخت.